Ergen Anne Babalar, Ergen Çatışması

Ergen Anne Babalar

Yıllardır dillerde dolaşan bir konudur ERGEN ÇATIŞMASI, ERGENLİK DÖNEMİ. Kız ve erkek çocukların yerine göre ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken ve yetişme dönemlerinde yaşanan davranış değişikliklerini ifade eden terimler. Aslında durumun çarpıklığı terimin kendisinde saklı ERGEN ÇATIŞMASI. Bu şu anlama geliyor; ailede en azından bir çocuk var bu çocuk 11-12 (veya biraz daha fazla)  yaşına gelmiş ve ailesiyle, anne babasıyla sürekli ters düşüyor. Başına buyruk takılıyor. Laf dinlemiyor. Evde kavga ve stres yaşanıyor ve bütün bunların sebebi evdeki bu ERGEN ve bütün sorumlulukta bu ERGEN’e ait. Yani bütün bu yaşananlar daha 11-12 yaşlarına yeni giren ve dünyayı, çevresini, kendisini yeni tanımaya başlayan ve daha neyin ne olduğunu tam olarak kavrayamayan bu çocuklara ait. Çünkü malum ya bu çatışmanın adı ERGEN ÇATIŞMASI.  Gerçekten böyle mi? Gerçekten biz de böyle mi düşünmeliyiz? Yoksa çatışmanın asıl sebebi ERGEN ANNE BABALAR MI? İşte tam da burada durumun biraz farklılaştığı ve farklı değerlendirilmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Açıklamak gerekirse; gerek toplumun geleneksel yapısına bağlı olarak, gerekse çevreden edindiğimiz alışkanlar sonucu bazı ön kabullerimiz aslında ERGEN ÇATIŞMASI dediğimiz ortama zemin hazırlayan faktörler olarak karşımıza çıkmaktadır. Konuya bu açıdan bakıldığında çatışanın aslında ERGEN ÇOCUK değil ergenlik dönemindeki değişimleri görmeyen, görmezden gelen, kavrayamayan ya da kavramak istemeyen ERGEN ANNE BABALAR olduğu görülür. Çünkü az önce yukarıda bahsettiğimiz toplumsal gelenekler ve alışkanlıklar, çevreden edinilen faktörler anne babalarda şöyle bir kabul yaratmıştır. ‘Anne babalar söyler, çocuklarda bunu yapar.’ İşte asıl çatışma bu ön kabul sonucu başlar. Aslında çocuklar ergenlik dönemine kadar yani küçüklük döneminde ebeveynlerin söylediği hemen her şeyi yapar. “Otur!” dersin, oturur. “Yemek ye!” dersin, yer. “Bunu giyeceksin!” dersin, giyer. Çünkü kendi benliği henüz oluşmamıştır ve ebeveynlerin söylediklerine neredeyse koşulsuz itaat eder. Ancak yaş 11-12 ye geldiğinde durum değişmeye başlar. Çocuk kendi beğenilerini, kendi kararlarını dile getirmeye başlarlar. Her söylediklerinin çocukları tarafından emir kabul edilip yerine getirilmesine alışmış olan anne baba ise artık söylediklerinin hepsi yerine gelmeyince otoritesinin sarsılmasından (farkında olmasa da) rahatsızlık duymaya başlar ve söylediklerini zorla kabul ettirme çabasına girer. İşte ERGEN ÇATIŞMASI ya da ERGENLİK DÖNEMİ ÇATIŞMASI denilen durum budur. Aslında ERGEN ÇOCUĞUN anne babasıyla çatışması değil ERGEN ANNE BABANIN artık kendi kararlarını almaya ve kendini kabul ettirmeye çalışan çocukla olan çatışmasıdır.

Sevgili anne babalar. Ergenlik dönemine giren çocuklarınız aslında size şunu anlatmak istiyor. “Ben artık bir bireyim. Benimde kararlarım ve beğenilerim var. Ben de bu dünyada varım”. Anne babalara düşen görev ise çocukların bu var olma çabasına, yerine göre haykırışlarına saygı göstermek. Onlarında bir birey olduklarını kabul etmek ve kararlarını alırken emredici değil açıklayıcı bir şekilde destek vermektir. Bu yolla ERGEN ANNE BABA olmaktan çıkmak ve evdeki çatışmaları azaltmaktır. Bu karar hiçbir zaman doğru yolu göstermekten vazgeçmek anlamına gelmez. Ama ebeveynler bilmelidir ki artık sadece kendi doğruları üzerinde hareket edilmeyecek ve çocuklarının da doğruları dikkate alınarak ortak doğrular üzerinde uzlaşılacaktır.

Çocuklarınızı sevin, onları fark edin ve kendilerini ifade etmelerine saygı gösterin ERGEN Çocuğunuz olsun ama siz ERGEN ANNE BABA OLMAYIN.

Bahadır SÜMER (Eğitimci)

 

 

 

 

“Ergen Anne Babalar” başlıklı bu yazının tüm hakları yazarın kendisine aittir.

Bir Cevap Yazın